Dowody
W czasach, kiedy do istnienia ewolucji w przyrodzie trzeba było jeszcze przekonywać wyliczano tak zwane dowody ewolucji, dzieląc je na pośrednie (poszlaki z zakresu analizy Źporównawczej, embriologii, biochemii itp.) i bezpośrednie (kopalne świadectwa przemian świata żywego w minionych epokach). Dziś rozróżnienie to straciło na znaczeniu, zwłaszcza odkąd genetycy jednoznacznie potwierdzili zachodzenie ewolucji. Pozostaniemy jednak przy tradycyjnym podziale dowodów ewolucji. W czasach Darwina najważniejszymi przesłankami były dane anatomii porównawcze - o pokrewieństwach między organizmami dowiadywano się, analizując szczegóły ich budowy i funkcjonowania. Można zauważyć, że na skutek ewolucji rozbieżnej (dywergencyjnej) wiele spokrewnionych organizmów, nawet na pozór niepodobnych, zachowało takie same struktury anatomiczne. Owe odpowiadające sobie struktury, odziedziczone po wspólnych przodkach, nazywamy homologicznymi. Przykładem może być zachowanie podobnego układu szkieletu w przedniej łapie jaszczurki, skrzydle ptaka, płetwie wieloryba czy kończynie górnej człowieka. Tymczasem struktury pełniące podobne funkcje, a, o innym pochodzeniu, nazywamy analogicznymi (np. skrzydło motyla i skrzydło nietoperza).