Dobór naturalny
Nie wszystkie osobniki w populacji są jednakowo dobrze przystosowane do konkretnych warunków środowiska - w walce o byt mają więc różne szanse na przeżycie i wydania świat potomstwa. To, które osobniki przekażą dalej swoje geny, zależy nie tylko od zdarzeń losowych, ale też od tego, jak poszczególne fenotypy sprawdzają się w danym środowisku. Jak już wspomniano, dobór naturalny działa selekcyjnie na fenotypy, w wyniku eliminowane są osobniki gorzej przystosowane. W ten sposób w następnym pokoleniu zwiększa się udział osobników lepiej dostosowanych, które zdołały przekazać swe geny najliczniejszemu potomstwu. Jednocześnie obserwuje się, że zmiany te mają charakter kierunkowy i prowadzą do zmniejszenia różnorodności genetycznej. Na ogół dobór naturalny działa w kierunku eliminowania odchyleń od osiągnięcia optymalnego poziomu przystosowania do środowiska. Mówimy wówczas o doborze( stabilizującym, który eliminuje skrajne fenotypy i wyraźnie zmniejsza różnorodność genetyczną. Na przykład zazwyczaj osobniki średniej wielkości odznaczają się lepszym dostosowaniem niż wyjątkowo drobne lub bardzo wielkie.