Powstawanie gatunków
Biologiczna definicja gatunku określa go jako zbiór osobników mogących się swobodnie krzyżować i dawać płodne potomstwo, czyli mających wspólną pulę genową. Oznacza to, że o dwóch odrębnych gatunkach możemy mówić wtedy, gdy pomiędzy dwiema grupaŹmi organizmów nie ma przepływu genów. Tak więc nowe gatunki powstają z już istniejących, dzięki pojawieniu się barier utrudniających lub uniemożliwiających płodne krzyżowanie się. Dzieje się tak wówczas, gdy poziom tak zwanej biologicznej nieprzystawalności osobników z różnych populacji zakłóci normalny przebieg zapłodnienia lub rozwoju osobnika potomnego. Może się to odbywać szybko (skokowo), na przykład wskutek zajścia znacznych mutacji (choćby zmieniających liczbę chromosomów), lub stopniowo: przykładowo na skutek zmian frekwencji alleli. Zatem specjacja wymaga wystąpienia izolacji rozrodczej między ewoluującymi populacjami. W przyrodzie izolacja rozrodcza między populacjami należącymi do jednego gatunku może wynikać z przestrzennego rozdzielenia populacji lub innych mechanizmów, które zachodzą, mimo że populacje zajmują ten sam teren. Po pojawieniu się bariery fizycznej w każdej populacji groŹmadzą się odmienne mutacje.